تمام کودکان شایسته دریافت مراقبت پزشکی با کیفیت بالا هستند. بهعنوان والدین، مهم است که با جدیدترین دستورالعملهای درمانی آشنا باشید تا مطمئن شوید فرزندتان بهترین مراقبت ممکن را دریافت میکند. اطلاعات زیر از آکادمی آمریکایی پزشکان کودکان (AAP) گرفته شده و برخی از شایعترین بیماریهای کودکان و درمانهای تأییدشده آنها را فهرست میکند. درمانهای مطرحشده در اینجا بر اساس شواهد علمی و بهترین شیوهها ارائه شدهاند.
با این حال، ممکن است دلایلی وجود داشته باشد که پزشک کودکان شما توصیههای متفاوتی برای فرزندتان داشته باشد، بهویژه اگر فرزندتان دارای بیماری مزمن یا آلرژی باشد. پزشک کودکان شما هرگونه تفاوت در درمان را با شما مطرح خواهد کرد. اگر سؤالی در مورد مراقبت مناسب از فرزندتان دارید، لطفاً آن را با پزشک کودکان خود در میان بگذارید.
۱۰ بیماری شایع کودکان و روشهای درمان آنها
۱- گلودرد
- گلودرد در کودکان شایع است و میتواند دردناک باشد. با این حال، گلودردی که ناشی از ویروس است، نیازی به آنتیبیوتیک ندارد. در این موارد، داروی خاصی لازم نیست و فرزند شما باید طی هفت تا ده روز بهبود یابد. در برخی موارد دیگر، گلودرد ممکن است ناشی از عفونتی به نام استرپتوکوکی (گلودرد استرپتوکوکی) باشد. استرپتوکوک را نمیتوان صرفاً با نگاه کردن به گلو تشخیص داد. انجام آزمایش آزمایشگاهی یا تست سریع استرپ در مطب، که شامل سواب سریع گلو است، برای تأیید تشخیص استرپ ضروری است.
- اگر تست استرپ مثبت باشد، پزشک کودکان شما آنتیبیوتیک تجویز خواهد کرد. بسیار مهم است که فرزندتان دوره کامل آنتیبیوتیک را طبق تجویز مصرف کند، حتی اگر علائم بهتر شوند یا از بین بروند. داروهای استروئیدی (مانند پردنیزون) درمان مناسبی برای اکثر موارد گلودرد نیستند. نوزادان و کودکان نوپا به ندرت دچار گلودرد استرپ میشوند، اما اگر در مهد کودک باشند یا خواهر یا برادر بزرگتری بیماری داشته باشد، احتمال ابتلای آنها به باکتری استرپتوکوک بیشتر است. اگرچه استرپ عمدتاً از طریق سرفه و عطسه منتقل میشود، فرزند شما میتواند با لمس اسباببازیای که کودک آلوده با آن بازی کرده نیز به این بیماری مبتلا شود.
۲- درد گوش
- درد گوش در کودکان شایع است و میتواند دلایل متعددی داشته باشد، از جمله عفونت گوش میانی (اوتیت مدیا)، عفونت پوست کانال گوش (گوش شناگر)، فشار ناشی از سرماخوردگی یا عفونت سینوس، درد دندان که به فک و گوش منتقل میشود و موارد دیگر. برای تشخیص دقیق، پزشک کودکان شما نیاز دارد تا گوش فرزندتان را معاینه کند. در واقع، معاینه حضوری هنوز بهترین روش برای تشخیص دقیق است. اگر درد گوش فرزندتان با تب بالا همراه باشد، هر دو گوش را درگیر کرده باشد، یا اگر فرزندتان علائم دیگری از بیماری داشته باشد، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد آنتیبیوتیک بهترین روش درمان باشد.
- آموکسیسیلین، آنتیبیوتیک ترجیحی برای عفونتهای گوش میانی است—به جز زمانی که حساسیت به پنیسیلین وجود دارد یا عفونتها مزمن یا مکرر باشند. بسیاری از عفونتهای واقعی گوش ناشی از ویروس هستند و نیازی به آنتیبیوتیک ندارند. اگر پزشک کودکان شما مشکوک باشد که عفونت گوش فرزندتان ممکن است ویروسی باشد، او با شما در مورد بهترین روشها برای کاهش درد گوش فرزندتان تا زمان بهبود ویروس صحبت خواهد کرد.
۳- عفونت دستگاه ادراری
- عفونت مثانه که به آن عفونت دستگاه ادراری یا UTI نیز گفته میشود، زمانی رخ میدهد که باکتریها در دستگاه ادراری تجمع پیدا کنند. UTI میتواند در کودکان از نوزادی تا نوجوانی و حتی بزرگسالی مشاهده شود. علائم UTI شامل درد یا سوزش هنگام ادرار، نیاز مکرر یا فوری به ادرار، شبادراری یا بیاختیاری در کودکی که میداند چگونه از توالت استفاده کند، درد شکم، یا درد پهلو یا کمر است. پزشک فرزند شما نیاز دارد تا یک نمونه ادرار برای بررسی UTI دریافت کند قبل از آن که درمان مشخص شود. پزشک ممکن است درمان را بر اساس نوع باکتری موجود در ادرار فرزندتان تنظیم کند.
۴- عفونت پوستی
- در اکثر کودکان مبتلا به عفونتهای پوستی، ممکن است نیاز به انجام تست پوستی (کشت یا سواب) باشد تا مناسبترین درمان مشخص شود. به پزشک خود اطلاع دهید اگر فرزندتان سابقه MRSA، عفونت استافیلوکوک یا سایر باکتریهای مقاوم را دارد یا اگر با سایر اعضای خانواده یا افرادی که باکتری مقاوم دارند در تماس بوده است.
۵- برونشیت
- برونشیت مزمن، عفونتی در راههای هوایی بزرگتر و مرکزیتر ریهها است و بیشتر در بزرگسالان دیده میشود. اغلب از واژه «برونشیت» برای توصیف ویروس قفسه سینه استفاده میشود و نیازی به آنتیبیوتیک ندارد.
۶- برونشیولیت
- برونشیولیت در نوزادان و کودکان کمسن در فصل سرما و آنفلوآنزا شایع است. پزشک ممکن است هنگام تنفس فرزندتان «سوتزدن» را بشنود. برونشیولیت اغلب توسط ویروس ایجاد میشود و نیازی به آنتیبیوتیک ندارد. در عوض، بیشتر توصیههای درمانی بر راحتی فرزند شما و پایش دقیق برای هرگونه مشکل در تنفس، تغذیه یا علائم کمآبی تمرکز دارد.
- داروهایی که برای بیماران مبتلا به آسم استفاده میشوند (مانند آلبوترول یا استروئیدها) برای اکثر نوزادان و کودکان کمسن مبتلا به برونشیولیت توصیه نمیشوند. کودکانی که زودرس به دنیا آمدهاند یا مشکلات سلامتی زمینهای دارند، ممکن است نیاز به برنامههای درمانی متفاوتی داشته باشند.
۷- درد
- بهترین داروها برای تسکین درد در کودکان، استامینوفن یا ایبوپروفن هستند. درباره میزان مصرف با پزشک کودکان خود صحبت کنید، زیرا باید بر اساس وزن فرزندتان تعیین شود. داروهای مخدر برای درد، برای کودکان با آسیبها یا مشکلات شایع مانند پیچخوردگی مچ پا، درد گوش یا گلودرد مناسب نیستند. کدئین هرگز نباید برای کودکان استفاده شود، زیرا با مشکلات شدید تنفسی و حتی مرگ در کودکان مرتبط بوده است.
۸- سرماخوردگی شایع
- سرماخوردگیها توسط ویروسهای دستگاه تنفسی فوقانی ایجاد میشوند. بسیاری از کودکان کمسن—بهویژه آنهایی که در مهد کودک هستند—میتوانند سالانه ۶ تا ۸ بار سرماخوردگی بگیرند. علائم سرماخوردگی (شامل آبریزش بینی، گرفتگی و سرفه) ممکن است تا ده روز ادامه داشته باشد.
- ترشحات سبز در بینی بهطور خودکار به معنی نیاز به آنتیبیوتیک نیست؛ سرماخوردگیهای معمول هرگز نیاز به آنتیبیوتیک ندارند. با این حال، اگر عفونت سینوس مشکوک باشد، پزشک شما با دقت بررسی میکند که آیا آنتیبیوتیک بهترین گزینه است یا خیر، بر اساس علائم فرزندتان و معاینه فیزیکی.
۹- سینوزیت باکتریایی
- سینوزیت باکتریایی توسط باکتریهایی ایجاد میشود که در سینوسها گرفتار شدهاند. سینوزیت زمانی مشکوک است که علائم شبیه سرماخوردگی مانند ترشحات بینی، سرفه در طول روز یا هر دو، بیش از ده روز بدون بهبود ادامه داشته باشد. در صورتی که این وضعیت با ترشحات غلیظ زرد بینی و تب حداقل به مدت ۳ یا ۴ روز متوالی همراه باشد، ممکن است نیاز به آنتیبیوتیک باشد.
۱۰- سرفه
- سرفهها معمولاً توسط ویروسها ایجاد میشوند و اغلب نیازی به آنتیبیوتیک ندارند. داروی سرفه برای کودکان ۴ ساله و کمتر توصیه نمیشود، و برای کودکان ۴ تا ۶ سال فقط در صورت توصیه پزشک مصرف شود. مطالعات بهطور مداوم نشان دادهاند که داروهای سرفه در گروه سنی ۴ سال و کمتر مؤثر نیستند و ممکن است عوارض جانبی جدی داشته باشند. داروهای سرفه حاوی مخدر—مانند کدئین—نباید در کودکان استفاده شوند.
اگر علائم تغییر کرد:
گاهی اوقات، عفونتهای خفیف—ویروسی یا باکتریایی—میتوانند به عفونتهای جدیتر تبدیل شوند. اگر بیماری فرزندتان تغییر کرد، بدتر شد، بعد از چند روز بهبود نیافت، یا اگر درباره هر علامت جدیدی که ظاهر میشود نگران هستید، با پزشک کودکان خود تماس بگیرید. اگر بیماری فرزندتان بدتر شده یا عوارضی ایجاد شده باشد، پزشک ممکن است درمان جدیدی توصیه کند.
سؤالات بیشتری دارید؟
اگر هر گونه سؤال یا نگرانی درباره مراقبت مناسب از فرزندتان دارید، لطفاً آن را با پزشک کودکان خود در میان بگذارید. اگرچه ممکن است وسوسه شوید برای بیماری فرزندتان به کلینیکهای خارج از ساعات کاری مراجعه کنید، پزشک کودکان شما فرزندتان را بهتر میشناسد، سوابق پزشکی او را دارد و بهترین نقطه شروع برای دریافت مشاوره است. از پزشک خود بپرسید که در زمان تعطیلی مطب چگونه میتوان با او تماس گرفت.
همچنین بخوانید: بیماریهای روانی در کودکان: علائم آن را بشناسید