هورمونها پیامرسانهای شیمیایی بدن هستند که مانند رهبر یک ارکستر، هماهنگی میان اندامها و عملکردهای حیاتی را برقرار میکنند. از سوختوساز و انرژی روزانه گرفته تا خواب، خلقوخو، باروری و حتی سلامت پوست و مو، همه و همه تحت تأثیر این مواد ظریف و قدرتمند قرار دارند.
وقتی میزان ترشح یک یا چند هورمون بیش از حد یا کمتر از مقدار طبیعی شود، حالتی به وجود میآید که به آن عدم تعادل هورمونی میگویند. این وضعیت یک اصطلاح کلی است که میتواند طیف وسیعی از شرایط و بیماریها را در بر گیرد؛ از مشکلات تیروئید و دیابت گرفته تا سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS)، یائسگی و تغییرات هورمونی دوران بلوغ.
اهمیت شناخت عدم تعادل هورمونی از آنجاست که علائم آن ممکن است در ابتدا ساده و گذرا به نظر برسند؛ مانند خستگی، تغییرات وزن یا بیخوابی. اما در صورت نادیده گرفتن، میتوانند به مشکلات جدیتر و پیچیدهتری تبدیل شوند. در ادامه، به جزئیات این موضوع و راههای شناسایی و مدیریت آن خواهیم پرداخت.
هورمونها چه هستند؟
هورمونها موادی شیمیاییاند که وظیفه هماهنگسازی عملکردهای گوناگون بدن را بر عهده دارند. آنها پیامهای حیاتی را از طریق جریان خون به اندامها، پوست، ماهیچهها و سایر بافتها منتقل میکنند. این پیامها به بدن فرمان میدهند که چه کاری را در چه زمانی انجام دهد. هورمونها برای ادامه زندگی و سلامت بدن نقشی بنیادین و غیرقابلانکار دارند.
دانشمندان تاکنون بیش از ۵۰ نوع هورمون را در بدن انسان شناسایی کردهاند.
هورمونها و بافتهایی که آنها را تولید و ترشح میکنند ــ که عمدتاً غدد هستند ــ در مجموع «دستگاه درونریز» را تشکیل میدهند. هورمونها کنترلکننده بسیاری از فرآیندهای حیاتی بدناند، از جمله:
-
سوختوساز (متابولیسم)
-
حفظ تعادل درونی (هموستاز)
-
رشد و نمو
-
عملکرد جنسی
-
تولیدمثل
-
چرخه خواب و بیداری
-
خلقوخو
عدم تعادل هورمونی چیست؟
عدم تعادل هورمونی زمانی رخ میدهد که مقدار ترشح یک یا چند هورمون از حد طبیعی کمتر یا بیشتر شود. این اصطلاح، تعریفی کلی است که میتواند به مجموعهای گسترده از شرایط و اختلالات غدد درونریز اشاره داشته باشد.
هورمونها پیامرسانهایی بسیار قدرتمند هستند. در بسیاری موارد، حتی تغییرات اندک در میزان ترشح آنها میتواند دگرگونیهای چشمگیری در بدن ایجاد کند و زمینهساز بیماریهایی شود که نیاز به درمان دارند.
برخی از عدم تعادلهای هورمونی گذرا و موقتاند، در حالی که برخی دیگر ماهیتی مزمن و طولانیمدت دارند. علاوه بر این، بعضی از این عدم تعادلها برای حفظ سلامت جسمی نیازمند درمان هستند، در حالی که برخی دیگر مستقیماً سلامت را به خطر نمیاندازند اما کیفیت زندگی فرد را بهشدت تحت تأثیر قرار میدهند.
چه بیماریهایی در اثر عدم تعادل هورمونی ایجاد میشوند؟
دهها بیماری و اختلال پزشکی میتوانند ریشه در مشکلات هورمونی داشته باشند. در بیشتر موارد، زیادی یا کمی یک هورمون به بروز علائم و مشکلات جدی در سلامت منجر میشود. بسیاری از این عدم تعادلها مستلزم درمان پزشکی هستند، اما برخی نیز موقتی بوده و ممکن است خودبهخود برطرف شوند. در میان رایجترین اختلالات ناشی از مشکلات هورمونی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
-
قاعدگی نامنظم: چرخه قاعدگی تحت تأثیر چندین هورمون قرار دارد. بنابراین، اختلال در ترشح یک یا چند هورمون میتواند موجب بینظمی در قاعدگی شود. برخی بیماریهای هورمونی مانند سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) و آمنوره (قطع قاعدگی) از عوامل اصلی این مشکلاند.
-
ناباروری: عدم تعادل هورمونی یکی از مهمترین دلایل ناباروری در زنان است. اختلالاتی مانند PCOS و عدم تخمکگذاری میتوانند ناباروری ایجاد کنند. مردان نیز ممکن است با مشکلات هورمونی همچون کاهش سطح تستوسترون (هیپوگنادیسم) مواجه شوند که بر باروری تأثیر میگذارد.
-
آکنه: آکنه عمدتاً در اثر انسداد منافذ پوست به وجود میآید. هرچند عوامل گوناگونی در بروز آن نقش دارند، اما نوسانات هورمونی، بهویژه در دوران بلوغ، از عوامل اصلی محسوب میشوند. غدد چربی پوست در این دوران تحتتأثیر هورمونها فعالتر شده و منجر به آکنه میگردند.
-
آکنه هورمونی (آکنه بزرگسالان): این نوع آکنه زمانی ایجاد میشود که تغییرات هورمونی میزان چربی پوست را افزایش دهند. این حالت بیشتر در دوران بارداری، یائسگی یا در افرادی که تحت درمان با تستوسترون هستند مشاهده میشود.
-
دیابت: دیابت شایعترین بیماری غدد درونریز در ایالات متحده به شمار میرود. در این بیماری، پانکراس هیچ انسولینی تولید نمیکند یا مقدار آن کافی نیست، یا بدن توانایی استفاده درست از انسولین را ندارد. دیابت انواع مختلفی دارد که رایجترین آنها دیابت نوع ۲، دیابت نوع ۱ و دیابت بارداری هستند. دیابت همواره نیازمند درمان است.
-
بیماریهای تیروئید: دو شکل اصلی بیماری تیروئید عبارتاند از کمکاری تیروئید (کاهش سطح هورمون تیروئید) و پرکاری تیروئید (افزایش سطح آن). هر یک از این شرایط میتواند علل متعددی داشته باشد و نیازمند درمان تخصصی است.
-
چاقی: هورمونهای مختلف در نحوه ارسال پیام گرسنگی و مصرف انرژی توسط بدن نقش دارند. بنابراین، عدم تعادل برخی از هورمونها میتواند منجر به افزایش وزن و ذخیره چربی شود. برای نمونه، ترشح بیشازحد کورتیزول یا کاهش هورمونهای تیروئیدی (کمکاری تیروئید) از عوامل مؤثر در بروز چاقی هستند.
علائم و علل عدم تعادل هورمونی
عدم تعادل هورمونی میتواند باعث بروز علائمی مانند خستگی، تغییرات خلقی، اختلالات خواب، افزایش یا کاهش وزن و مشکلات پوستی شود. آشنایی با علل و نشانههای این وضعیت، نقش مهمی در پیشگیری و درمان بهموقع آن دارد.

نشانههای عدم تعادل هورمونی چیست؟
از آنجا که بدن انسان بیش از ۵۰ نوع هورمون تولید میکند و هرکدام در فرآیندهای حیاتی نقش دارند، طبیعی است که علائم این اختلال میتواند بسیار متنوع باشد. بسته به اینکه کدام هورمون دچار نوسان شده است، نشانهها نیز متفاوت خواهند بود.
نکته مهم این است که بسیاری از این علائم میتواند ناشی از بیماریهای دیگر هم باشد، نه فقط عدم تعادل هورمونی. بنابراین اگر تغییر تازهای در وضعیت سلامتی روزمرهتان مشاهده کردید، چه علائم خفیف و چه شدید، باید آن را جدی بگیرید و با پزشک مشورت کنید. تشخیص بهموقع میتواند تفاوت بزرگی در روند درمان ایجاد کند.
علائمی که به سوختوساز بدن مربوط میشوند
یکی از رایجترین انواع عدم تعادل هورمونی، آنهایی هستند که بر متابولیسم یا همان سوختوساز بدن اثر میگذارند. متابولیسم مجموعهای از واکنشهای شیمیایی است که غذا را به انرژی تبدیل میکند. وقتی این فرآیند تحت تأثیر هورمونها مختل شود، نشانههای زیر ممکن است بروز کند:
-
ضربان قلب کند یا غیرطبیعی سریع (تاکیکاردی)
-
افزایش یا کاهش وزن غیرقابل توضیح
-
احساس خستگی دائمی
-
یبوست یا بالعکس اسهال و افزایش دفعات اجابت مزاج
-
گزگز یا بیحسی در دستها
-
افزایش غیرعادی کلسترول خون
-
افسردگی یا اضطراب
-
عدم تحمل سرما یا گرما
-
خشکی و زبری پوست و مو
-
نازک و مرطوب شدن پوست
-
توزیع نامنظم چربی در بدن
-
تیرگی پوست در زیر بغل یا اطراف گردن (آکانتوز نیگریکانس)
-
ایجاد زوائد پوستی کوچک (Skin tags)
-
تشنگی شدید و ادرار مکرر
این علائم در نگاه اول ممکن است پراکنده به نظر برسند، اما همه آنها ریشه در یک نکته مشترک دارند: به هم خوردن تعادل هورمونها.
اختلال در هورمونهای جنسی زنان
در زنان، عدم تعادل هورمونهای استروژن و پروژسترون یا افزایش بیشازحد آندروژنها میتواند نشانههای زیر را به همراه داشته باشد:
-
آکنه در صورت، قفسه سینه یا پشت
-
قاعدگیهای سنگین یا نامنظم
-
رویش موهای زائد (هیرسوتیسم)
-
گرگرفتگی
-
ناباروری
-
کاهش میل جنسی
-
خشکی یا آتروفی واژن
اختلال در هورمونهای جنسی مردان
در مردان نیز کاهش سطح تستوسترون یا سایر هورمونهای جنسی میتواند باعث بروز موارد زیر شود:

-
ریزش یا کاهش موهای بدن
-
اختلال نعوظ
-
بزرگ شدن بافت پستان (ژنیکوماستی)
-
ناباروری
-
کاهش میل جنسی
-
از دست دادن توده عضلانی
چرا اضافه وزن با عدم تعادل هورمونی مرتبط است؟
بله، هورمونها نقش مهمی در کنترل وزن دارند. برای مثال:
-
کمکاری تیروئید: کاهش سطح هورمونهای تیروئیدی باعث کند شدن متابولیسم و در نتیجه افزایش وزن میشود.
-
سندرم کوشینگ: ترشح بیشازحد هورمون کورتیزول موجب تجمع چربی در صورت (چهره گرد یا «moon face»)، شکم، پشت گردن («buffalo hump») و قفسه سینه میشود.
-
یائسگی: تغییرات هورمونی در دوران یائسگی نیز موجب کند شدن متابولیسم و افزایش وزن در بسیاری از زنان میشود.
چرا اضطراب میتواند ناشی از هورمونها باشد؟
هورمونها تنها روی جسم اثر نمیگذارند، بلکه بهشدت بر روان انسان نیز تأثیر دارند. برای نمونه:
-
پرکاری تیروئید: افزایش بیشازحد هورمون تیروئیدی سوختوساز را تسریع میکند و همین امر میتواند به اضطراب، بیقراری و تحریکپذیری منجر شود.
-
سندرم کوشینگ: هرچند کمتر شایع است، اما افزایش کورتیزول میتواند موجب اضطراب، افسردگی و تغییرات خلقی شود.
-
کمبود هورمون رشد در بزرگسالی: افراد مبتلا به این اختلال غالباً از اضطراب و افسردگی شکایت دارند.
علل عدم تعادل هورمونی چیست؟
هورمونها در طول زندگی و حتی در طول یک روز، بهطور طبیعی دچار نوسان میشوند.
برخی دورههای زندگی مانند بلوغ، بارداری و یائسگی تغییرات شدیدی در سطح هورمونها ایجاد میکنند. اما در موارد دیگر، دلایل متفاوتی میتوانند موجب بینظمی در هورمونها شوند. برخی از شایعترین علل عبارتاند از:
-
استرس
-
مصرف برخی داروها
-
استفاده از استروئیدها
این نوع عدم تعادلها معمولاً موقتی هستند و میتوانند با تغییر دارو یا مدیریت صحیح استرس برطرف شوند.
اما در برخی موارد، بیماریهای مزمن مرتبط با هورمونها علل جدیتری دارند. بهطور کلی مهمترین علل پزشکی اختلالات هورمونی شامل موارد زیر است:
-
تومورها، آدنومها یا سایر رشدهای غیرطبیعی
-
آسیب یا صدمه به غدد درونریز
-
بیماریهای خودایمنی
تومورها، آدنومها و رشدهای غیرطبیعی
هر نوع رشد در غده یا اندامی که هورمون تولید میکند، میتواند عملکرد آن را مختل کرده و منجر به عدم تعادل هورمونی شود. این رشدها میتوانند شامل تومورها، آدنومها یا ندولها باشند.

تومورها
زمانی که تومورهای خاص در غدد هورمونی شکل میگیرند، ممکن است تعادل بدن دچار اختلال شود. در این زمینه، بررسی تفاوت بین تومور و سرطان اهمیت ویژهای دارد تا تمایز علمی میان این دو روشن شود
-
کارسینوم آدرنوکورتیکال (ACC): نوعی سرطان غده فوق کلیوی که در قشر این غده ایجاد میشود و گاهی ترشح هورمونها را افزایش میدهد.
-
تومورهای کارسینوئید: نوعی تومور نورواندوکرین که از سلولهای عصبی–غددی رشد میکند. این سلولها پیامها را از طریق هورمونها انتقال میدهند.
-
سرطان مدولاری تیروئید (MTC): نوعی سرطان که در بخش داخلی تیروئید (مدولا) تشکیل میشود. سلولهای خاصی به نام C سلولها در این ناحیه هورمون ترشح میکنند.
-
فئوکروموسیتوما: توموری نادر در غده فوق کلیوی که از سلولهای کروموفین تشکیل شده و هورمونهای خاصی ترشح میکند. اغلب خوشخیم است اما گاهی بدخیم هم میشود.
-
پارaganglioma: نوعی تومور نادر نورواندوکرین که در نزدیکی شریان کاروتید یا در مسیرهای عصبی سر، گردن و سایر اندامها تشکیل میشود.
آدنومها
آدنومها تومورهای خوشخیمی هستند که در بسیاری موارد هورمون تولید نمیکنند (غیرفعالاند). اما برخی از آنها میتوانند هورمون بیشازحد تولید کنند (آدنومهای فعال). نمونهها:
-
آدنوم هیپوفیز: شایعترین علت بیماری آکرومگالی (ترشح بیشازحد هورمون رشد در بزرگسالان).
-
آدنوم آدرنال: شایعترین علت سندرم کوشینگ (افزایش بیش از حد کورتیزول).
-
آدنوم پاراتیروئید: موجب هیپرپاراتیروئیدی اولیه (افزایش هورمون پاراتیروئید) میشود.
رشدهای دیگر
برخی رشدهای غیرتوموری نیز میتوانند باعث مشکلات هورمونی شوند. برای مثال، ندولهای تیروئید (تودههای غیرعادی در تیروئید) ممکن است باعث پرکاری یا کمکاری تیروئید شوند.
آسیب یا صدمه به غدد درونریز
هر نوع آسیب به غدد درونریز میتواند باعث کاهش (کمبود) هورمونها شود. این آسیبها میتوانند به دلایل زیر رخ دهند:
-
آسیب جراحی: بهطور مثال، حدود ۷۵٪ موارد هیپوپاراتیروئیدیسم (کمبود هورمون پاراتیروئید) در اثر آسیب حین جراحی گردن یا تیروئید ایجاد میشود.
-
خونریزی شدید یا قطع جریان خون: کمبود خونرسانی میتواند موجب مرگ بافتی شود. برای مثال، سندرم شیهان (علت کمکاری هیپوفیز) زمانی رخ میدهد که پس از زایمان خونریزی شدید اتفاق بیفتد.
-
عفونتهای باکتریایی یا ویروسی: مانند مننژیت باکتریایی که میتواند به ندرت موجب کمکاری هیپوفیز شود.
-
پرتودرمانی: درمانهای سرطان با اشعه میتواند به غدد آسیب بزند. برای نمونه، حدود ۵۰٪ بیمارانی که برای سرطان سر و گردن تحت پرتودرمانی قرار میگیرند، به کمکاری تیروئید مبتلا میشوند.
-
آسیبهای مغزی یا ضربه به سر (TBI): حوادثی مانند تصادف، سقوط یا ورزشهای پربرخورد میتوانند موجب صدمه به هیپوفیز یا هیپوتالاموس شوند.
بیماریهای خودایمنی
گاهی دستگاه ایمنی بهاشتباه به غده یا اندامی که هورمون تولید میکند حمله کرده و موجب اختلال در عملکرد آن میشود. علت دقیق این واکنش مشخص نیست. نمونههایی از بیماریهای خودایمنی غدد درونریز عبارتاند از:
-
بیماری هاشیموتو
-
بیماری گریوز
-
دیابت نوع ۱
-
بیماری آدیسون
-
سندرمهای چندغدهای (Polyglandular syndromes)
چگونه عدم تعادل هورمونی تشخیص داده میشود؟
پزشکان معمولاً آزمایش خون تجویز میکنند تا سطح هورمونها بررسی شود، زیرا غدد درونریز هورمونها را مستقیم وارد خون میکنند.
از آنجا که سطح برخی هورمونها در طول روز نوسان زیادی دارد، ممکن است پزشک آزمایشهای تکمیلی مانند تست تحمل گلوکز یا تست تحمل انسولین نیز درخواست کند.
همچنین شرح حال دقیق، پرسش در مورد علائم و معاینه فیزیکی بخشی از فرآیند تشخیص است.
درمان عدم تعادل هورمونی چگونه است؟
نوع درمان بستگی به علت اصلی دارد.
-
کمبود هورمونها: در این حالت، درمان اصلی جایگزینی هورمون است. بسته به نوع هورمون، درمان میتواند بهصورت قرص یا تزریق باشد.
-
مثال: در کمکاری تیروئید، قرصهای هورمون تیروئید مصنوعی تجویز میشود.
-
مثال: در کمبود هورمون رشد، تزریق هورمون رشد مصنوعی لازم است.
-
-
افزایش هورمونها: در این حالت، درمان میتواند شامل دارو، جراحی، پرتودرمانی یا ترکیبی از اینها باشد.
-
مثال: در مورد پرولاکتینوما (تومور خوشخیم تولیدکننده پرولاکتین)، دارو برای کوچککردن تومور تجویز میشود یا ممکن است جراحی لازم شود.
-
آیا میتوان عدم تعادل هورمونی را اصلاح کرد؟
بسیاری از بیماریهای هورمونی مانند دیابت یا اختلالات تیروئید نیازمند درمان دائمی هستند.
مکملهای متعددی در بازار وجود دارند که ادعا میکنند میتوانند اختلالات هورمونی را برطرف کنند، اما شواهد علمی کافی برای بیشتر آنها وجود ندارد. بنابراین، پیش از مصرف هر مکملی باید با پزشک مشورت کرد.
علاوه بر درمان پزشکی، تغییر سبک زندگی هم توصیه میشود:
-
مدیریت استرس
-
ورزش منظم
-
خواب کافی و باکیفیت
چه پزشکانی اختلالات هورمونی را درمان میکنند؟
پزشکان عمومی میتوانند بسیاری از اختلالات هورمونی را تشخیص داده و مدیریت کنند. اما برای موارد پیچیدهتر، بهتر است به متخصص غدد درونریز (اندوکرینولوژیست) مراجعه شود. این پزشکان در تشخیص و درمان بیماریهای هورمونی تخصص دارند.
چگونه میتوان از عدم تعادل هورمونی پیشگیری کرد؟
بسیاری از اختلالات هورمونی قابل پیشگیری نیستند. اما رعایت نکات زیر میتواند به حفظ سلامت عمومی و تعادل هورمونها کمک کند:
-
حفظ وزن سالم
-
تغذیه متعادل و سالم
-
ورزش منظم
-
مدیریت استرس
-
خواب کافی
-
کنترل بیماریهای مزمن
-
ترک سیگار
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر با علائم تازه و مداومی مواجه شدید، لازم است به پزشک مراجعه کنید. آزمایشها میتوانند مشخص کنند که علت این علائم اختلال هورمونی است یا مشکل دیگری.
سوالات متداول درباره عدم تعادل هورمونی
۱. شایعترین علائم عدم تعادل هورمونی چیست؟
علائم میتوانند بسته به نوع هورمون متفاوت باشند، اما مواردی مانند خستگی مداوم، تغییرات ناگهانی وزن، اضطراب، مشکلات خواب، ریزش مو، بینظمی قاعدگی، کاهش میل جنسی و تغییرات خلقی از شایعترین نشانهها هستند.
۲. آیا عدم تعادل هورمونی میتواند موقت باشد؟
بله. در برخی شرایط مانند استرس شدید، تغییرات دارویی یا دوران بلوغ و بارداری، این اختلال موقت است و ممکن است خودبهخود برطرف شود. اما در بسیاری موارد، بهویژه در بیماریهای تیروئید یا دیابت، نیاز به درمان پزشکی دارد.
۳. کدام بیماریها بیشتر با عدم تعادل هورمونی ارتباط دارند؟
دیابت، بیماریهای تیروئید (کمکاری یا پرکاری)، سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS)، سندرم کوشینگ، ناباروری و چاقی از رایجترین بیماریهای مرتبط با عدم تعادل هورمونی هستند.
۴. آیا سبک زندگی میتواند در تعادل هورمونها نقش داشته باشد؟
قطعاً. داشتن تغذیه سالم، خواب کافی، مدیریت استرس، ورزش منظم و ترک سیگار میتواند به تنظیم هورمونها کمک کند و از بروز بسیاری از اختلالات پیشگیری نماید.
۵. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر علائمی مانند خستگی غیرعادی، تغییرات مداوم در وزن، مشکلات قاعدگی، اضطراب یا افسردگی شدید و یا کاهش میل جنسی را تجربه میکنید، بهتر است هرچه سریعتر به پزشک یا متخصص غدد مراجعه کنید تا علت مشخص و درمان مناسب آغاز شود.
همچنین بخوانید:

